چه گوارا یا شهید همت و شهید غنی‌پور!

گلعلی بابایی رزمنده دوران دفاع مقدس و پژوهشگر و نویسنده ادبیات دفاع مقدس، با حضور در برنامه کتاب‌باز که از شبکه نسیم سیما پخش می‌شود در خصوص ادبیات دفاع مقدس گفت‌وگو کرد.

وی با اشاره به اهمیت و جایگاه ادبیات دفاع مقدس و ضرورت مستندسازی در این خصوص گفت: ما باید تلاش کنیم اتفاقات و واقعیت‌های جنگ و دفاع مقدس را بدون سانسور و تا آنجایی که با منافع ملی و موضوعات امنیتی ارتباط پیدا نمی‌کند، صادقانه و شفاف روایت و ثبت و ضبط کنیم زیرا دوران دفاع مقدس ۸ سال از تاریخ پرافتخار ایران اسلامی را در دوران معاصر تشکیل داده است و باید مستندات مربوط به آن به‌خوبی و با صحت و شفافیت ثبت و ضبط شود.

نویسنده کتاب حماسه بی‌پایان افزود: البته که نوشتن درباره اتفاقاتی که بیش از سی سال از آن می‌گذرد کار آسان و ساده‌ای نیست و این‌که ما بتوانیم اشخاص و افرادی را به آن دوران ببریم و خاطرات و باید مانده‌های آنان را به‌درستی و با صحت و حس و حال همان دوران بر روی کاغذ بیاوریم، کار سختی است اما ملت ما و جوانان ساعی و سخت‌کوش ایران اسلامی اثبات کرده‌اند که مرد کارهای سخت و ماندگار هستند و خوشبختانه در این زمینه هم کتاب‌های ارزشمند و ماندگاری تولید و چاپ‌شده است.

میهمان برنامه کتاب‌باز در پاسخ به این سؤال که شما نوشتن را از چه زمانی شروع کرده‌اید و چگونه آن را ادامه داده‌اید گفت: من از همان دوران کودکی و نوجوانی عادت به نوشتن داشتم و بعدها نیز توفیق پیدا کردم تا با کتاب‌خوانی و قصه‌خوانی بیشتر مأنوس شوم. خوشبختانه در منطقه‌ای از تهران زندگی می‌کردم که در یکی از مساجد آن، یعنی مسجد جوادالائمه (ع) کانون ادبی ریشه‌داری شکل گرفته بود و با هدایت و حضور بزرگانی مانند زنده‌یاد امیرحسین فردی فرصتی فراهم شده بود تا من و جمع زیادی از جوانان آن منطقه با استفاده از این فرصت به خواندن و بعدها نوشتن روبیاوریم. ازجمله این دوستان باید شهید حبیب غنی پور را نام ببرم که از رزمندگان شجاع دفاع مقدس و از نویسندگان شاخص ادبیات کودک و نوجوان بود و جشنواره ادبی انتخاب کتاب سال شهید حبیب غنی پور امسال هجدهمین دوره خود را با یاد و نام این شهید در شبستان همان مسجد برگزار می‌کند.

نویسنده کتاب «قلمی به رنگ خاک» که درباره شهید غنی پور نوشته شده است افزود: این اثر علاوه بر اینکه زندگی‌نامه مستندی از زندگی شهید غنی‌پور است، شجره‌نامه مسجد جوادالائمه (ع) نیز محسوب می‌شود و من در این کتاب به بهانه یاد و نام شهید غنی‌پور به مسجد جوادالائمه (ع) نیز به عنوان یکی از کانون‌های فرهنگی مهم و تأثیرگذار در شهر تهران نیز پرداخته‌ام. در خلال این کتاب خاطراتی که درباره شهید بیان می‌شود، به مسائلی چون نحوه ساخت مسجد، افراد دخیل در راه‌اندازی کتابخانه‌ آن، چگونگی تشکیل کلاس‌های قصه‌نویسی مسجد، افراد تأثیرگذار در کارهای فرهنگی مسجد مانند زنده‌یاد امیرحسین فردی، مرحوم سلحشور، تئاترهای مذهبی مانند نمایش «حر» و «ابوذر» و… نیز پرداخته شده است.

بابایی ضمن معرفی برخی کتاب‌های خود مانند قلمی به رنگ خاک، در هاله‌ای از غبار، پیام ماهی‌ها، پهلوان گود گرمدشت، نقطه رهایی، همپای صاعقه، کالک‌های خاکی و… که همه در زمینه دفاع مقدس و رزمندگان آن هستند، گلایه‌ای نیز از اقدام کتاب‌فروشان راسته خیابان انقلاب کرد و گفت: ویترین و پیشانی معرفی آثار تألیف شده مهم‌ترین فرصت برای شناساندن کتاب‌های منتشر شده به مخاطبان آن است. به همین جهت ما انتظار داریم بخصوص کتاب‌هایی که در حوزه دفاع مقدس منتشر می‌شوند در قفسه و ویترین کتاب‌فروش‌ها جای مناسب‌تر و بهتری داشته باشند. این امر بخصوص در منطقه کتاب‌فروش‌های خیابان انقلاب و روبروی درب اصلی دانشگاه تهران از اهمیتی دو چندان برخوردار است، چون معمولاً کسانی که به دنبال کتاب‌های تازه هستند به این راسته کتاب‌فروش‌ها مراجعه می‌کنند.

عضو قدیمی کتابخانه مسجد جوادالائمه (ع) با دردمندی از غفلت‌های انجام شده و لزوم حق‌شناسی نسبت به سرداران شاخص دفاع مقدس مانند شهید همت، شهید باکری، شهید همدانی و دیگر بزرگان این حوزه گفت:‌آیا با این همه افتخار و سرافرازی در دوران هشت ساله دفاع مقدس، هنوز هم باید عکس و تصویر کتاب‌های چه گوارا ویترین کتاب‌فروش‌های ما را در تسخیر خودش داشته باشد. گلعلی بابایی تأکید کرد:‌ من مخالف چگوارا و معرفی او نیستم، اما آیا واقعاً با حضور چنین گوهرها و گنجینه‌هایی نباید اندکی قدرشناس و نسبت به این موضوعات حساس‌تر باشیم و نسل فعلی را بیشتر و بهتر با این افراد زمینی که البته آسمانی شدند، آشنا کنیم تا بدانند این بزرگ‌مردان و شیر زنان مانند همه افراد عادی جامعه یک زندگی معمولی داشته‌اند و با طرح زوایای مختلف زندگی آنان فرصتی را برای بازاندیشی، آشنایی و الگوبرداری برای عزیزانمان فراهم کنیم.

بنا به روایت کتاب قلمی به رنگ خاک؛ نوشته گلعلی بابایی، شهید حبیب‌ غنی‌پور در سال ۱۳۴۳ در محله «جی» واقع در جنوب غربی شهر تهران به دنیا آمد. ۱۴ ساله بود که بهمن ۵۷ را درک کرد. در همان سنین از اعضای فعال کتابخانه مسجد جوادالائمه (ع) بود. نخستین جلسه قصه‌نویسی مسجد جوادالائمه (ع) در سال ۱۳۵۸ مملو از نوجوانان محل بود. کتاب «سوره، بچه‌های مسجد» اولین محصول ادبی و هنری آن جمع بود که قصه انشاء از حبیب غنی‌پور در آن چاپ‌شده بود. این کتاب که به‌نام انتشارات مسجد جوادالائمه در سطح کشور منتشر شد، با آغاز جنگ تحمیلی به جبهه رفت و در سال ۶۱، در عملیات مسلم‌بن‌عقیل از ناحیه پا مجروح شد. در سال ۱۳۶۴ در رشته ادبیات فارسی دانشگاه شهید بهشتی قبول شد و در ضمن معلمی، نویسندگی و اداره کتابخانه‌ای با هفت هزار عضو، به تحصیل دانش پرداخت و در همان سال در عملیات والفجر ۸ (فتح فاو) شرکت کرد.

حبیب بیشتر داستان‌هایش را در همین سال‌ها نوشته است. مجموعه داستان «گل خاکی» برای جوانان و «عمو سبدی» برای نوجوانان، پس از شهادتش منتشر شدند؛ ولی تعداد زیادی تحقیق و داستان همچنان ناتمام و منتشر نشده از او باقی مانده‌اند. آثاری همچون داستان زال و رودابه، نگاهی به زندگی جلال ‌آل احمد، تحقیقی درباره شهر تبریز، حدود ده داستان منتشر نشده کوتاه، طرح چند رمان، یک رمان نیمه‌تمام جنگی، طرح دو داستان مصور (کمیک استریپ) از حکایات قدیمی، بازنویسی چند داستان از کلیله‌ودمنه، چند داستان برای کودکان و تعداد زیادی گزارش از مناطق جنگی از جمله این موارد است. حبیب غنی‌پور سرانجام در روز دهم اسفند‌ماه سال ۶۵ و در ادامه عملیات کربلای پنج به شهادت رسید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *