حبیب یوسف زاده: دامن زدن جدی به مسئله نقد، می‌تواند کیفیت داستان‌های تألیفی را افزایش دهد

در جلسه‌ای با حضور مصطفی خرامان، خسرو باباخانی و حبیب یوسف زاده از نویسندگان و داوران جشنواره ادبی شهید حبیب غنی پور، ابعاد مختلف برگزاری دوره‌های آموزشی (کارگاهی) داستان‌نویسی و اثرات این کارگاه‌ها، در تقویت و توسعه مهارت‌های نوشتاری شرکت‌کنندگان در این دوره‌ها (بخصوص نوجوانان و جوانان) بررسی شد. در بخشی از این جلسه و در پاسخ به این سؤال که آیا اساساً می‌توان از طریق آموزش داستان‌نویس تربیت کرد؟ حبیب یوسف زاده به این سؤال چنین پاسخ داد:

باید اذعان کنم که شخصاً، رشد و توسعه مهارت هنرجویان را در این کلاس‌های داستان‌نویسی شاهد بوده‌ام. مثلاً برای مثال نثر هنرجویی که در ابتدای دوره دارای حشو بود، با پیشرفت در انتهای دوره به‌قدری در این زمینه رشد و ترقی داشت که نوشته‌های او ازنظر نداشتن حشو و زوائد، از بسیاری از نویسندگانی که کارهای چاپ‌شده دارند، هم بهتر بود. یا دختربچه هنرآموزی داشتیم که در پایه ششم ابتدایی تحصیل می‌کند و در اثر دیدن این آموزش‌ها به‌قدری پیشرفت داشت که وقتی داستان خود در حضور یکی از بزرگان این حوزه خواند، ایشان در صفحه اینستاگرامش او را به‌عنوان یکی از نویسندگان بزرگ فردا معرفی کرد.

 

 

البته در این زمینه باید به چند نکته مهم توجه داشته باشیم. یکی از نکات مهم این است که کودکان را، به‌ویژه بعدازاینکه کودک شروع به صحبت می‌کند، در معرض قصه قرار دهیم. اهمیت قصه‌خوانی برای کودکان دارای جایگاه مؤثر و بالایی است چون این سن، سن اثرپذیری انسان است. حتی نظر عصب شناسان در مورد این‌که سلول‌های عصبی در طول عمر انسان ثابت است و قابل‌ترمیم نیست (چون سلول‌های عصبی برای بازتولید خود، فاقد هسته هستند) نظر واحدی دارند. اما بر طبق برخی نظریات، سلول‌های عصبی افراد تا مدتی بعد از تولد هم می‌توانند به رشد خود ادامه دهند و بنابراین قصه‌گویی در این سن می‌تواند بسیار تأثیرگذار باشد و امیدواریم رسانه‌ها و آموزش‌های ما این نگاه را به مادران سرزمین ما بدهد. منقول است که شخصی از انیشتین سؤال کرد که چه اقدامی کند که فرزندش در آینده مثل انیشتین شود؟ و انیشتین پاسخ داد برای فرزندت قصه و افسانه بخوان. ضمناً یکی از اهرم‌هایی که می‌تواند کیفیت داستان را در کشور ما بالا ببرد، دامن زدن جدی به مسئله نقد است. نقد داستان در کشور دارای فرازوفرودهایی بوده و نشریاتی برای آن وجود داشته، اما آن‌طور که بایدوشاید رونق نداشته است. بنابراین نقد درست می‌تواند بستر آموزشی خوبی برای داستان‌نویسی باشد.